Collecties



Het Nederlands Zilvermuseum Schoonhoven en zijn collectie
De unieke collectie zilveren objecten van 1600 tot nu wordt vernieuwend gepresenteerd in prikkelende thema’s als ‘leven & dood’, ‘opscheppers’, ‘eeuwige roem’ en ‘zilvervloot’. Een van de hoogtepunten in de wereld van zilver is de langste zilverdoe-tafel ter wereld, een interactieve tafel vol zilververhalen en - opdrachten.
De collectie bestaat uit Nederlands gebruiksvoorwerpen van zilver uit verschillende eeuwen. Zoals aardappellepels, kaasschaven, geboortelepels en broodmanden.Daarnaast bevat de collectie sieraden, pronkstukken en kerkelijk zilver. Bezoekers worden bovendien verrast door werk van bekende designers zoals de Nederlandse meubelontwerper Piet Hein Eek, objecten uit de zilverfabriek Koninklijke Van Kempen & Begeer en ontdekt men onverwachte objecten als zilveren fritesvorkjes, pijpenwroeters en kastanjevazen.
De Van Kempen & Begeercollectie
Het Nederlands Zilvermuseum Schoonhoven heeft in 2009 de grootste aankoop uit zijn geschiedenis gedaan. Het museum heeft zijn collectie uitgebreid met honderden zilveren gebruiksvoorwerpen uit de historische zilvercollectie van Van Kempen en Begeer. De collectie is aangekocht met steun van de Mondriaan Fonds, Vereniging Rembrandt, VSBfonds, SNS REAAL Fonds en het Dr Hendrik Muller’s Vaderlandsch Fonds. Met deze nieuwe aanwinst toont het museum de productie van vier toonaangevende zilverfabrieken die Nederland kende. (J.M. van Kempen in Voorschoten, C.J. Begeer in Utrecht, Gerritsen & Van Kempen in Zeist en Van Kempen en Begeer in Voorschoten/ Zoetermeer). Het Schoonhovense museum kan daarmee een goed beeld geven van de Nederlandse zilvercultuur uit de periode 1850-1970. Met het fabrieksmatig vervaardigd zilver en het werk van specifieke zilverontwerpers uit de vorige eeuw vult het Nederlands Zilvermuseum Schoonhoven een hiaat. Bovendien slaat het een brug naar zijn collectie eigentijds zilver. De spectaculair vergrote collectie is nu te zien in de vaste opstelling.
Van Kempen en Begeer en Nederlands Zilvermuseum Schoonhoven
De B.V. Koninklijke Van Kempen & Begeer beheerde een collectie zilveren voorwerpen, die de geschiedenis van de productie van het bedrijf uit de 19de en 20ste eeuw illustreerde. De collectie bestond uit exemplarische voorbeelden uit de gehele periode van de productie (1836-1970), zowel van unica, sier- en pronkstukken als van seriewerk.
Reeds vanaf 1978 is een groot aantal voorwerpen hiervan in bruikleen afgestaan aan het museum, waar het een onmisbare basis vormde in de permanente opstelling. In 2008 werd het bedrijf van Van Kempen en Begeer verkocht aan de Koninklijke Porceleyne Fles (Royal Delft). De historische collectie is toen buiten de verkoop gehouden. Vanaf dat moment heeft het Nederlands Zilvermuseum Schoonhoven zich ingezet deze zilvercollectie aan te kopen. Daarmee is niet alleen een belangrijk stuk Nederlands erfgoed veilig gesteld.
In de Van Kempen en Begeercollectie, die het museum heeft aangekocht, bevinden zich karakteristieke voorbeelden van gebruikszilver uit de periode 1850-1970: uitgebreide koffie- en theeserviezen, fruitschalen, kandelaars, trommels, vazen en allerlei soorten schepwerk: van visscheppen tot mokkalepeltjes. Ook kenmerkende voorbeelden van neo-stijlen, Art Nouveau, Art Deco en de jaren '50 en '60 zijn aanwezig. Een deel van de aankoop betreft voorwerpen van vier toonaangevende zilverontwerpers uit de 20ste eeuw: Carel Begeer, Christa Ehrlich, Emmy Roth en Gustav Beran, die een stempel hebben gedrukt op de Nederlandse vormgeving.
Het Zilverproject van Rotaryclub Schoonhoven
Rotary Schoonhoven stelde vijf jaar lang een bedrag beschikbaar om het Nederlands Zilvermuseum Schoonhoven in staat te stellen een collectie Nederlands eigentijds zilver te starten. Daarmee onderstreept de Rotaryclub ook de rol van Schoonhoven als de zilverstad van Nederland. De Rotary aankopen bestaan uit de volgende zilveren objecten: bestekken van Wouter van Baalen, Herman Hermsen en Manon van Kouswijk, vaasobject van Jan van Nouhuys, kandelaar van Gijs Bakker, schaal van Paul de Vries en een kan van Pauline Barendse. Bij de keuze van de voorwerpen werd het Museum terzijde gestaan door een adviescommissie bestaande uit Paul Derrez, galeriehouder en sieraadontwerper, Annelies Krekel, zilverspecialiste en Marjan Unger, kunsthistorica en publiciste.
De keuze lag steeds in het verlengde van de zwaartepunten in de collectie van het museum. De vormgevingskwaliteiten van de voorwerpen, hun uitstraling als museaal object en de manier waarop ze gerealiseerd zijn, vormden de leidraad. Naast waardering voor het traditionele vakmanschap van de zilversmid was er ook oog voor actualiteit en technische innovatie.
Stokroos Stipendium
De Stichting Stokroos stimuleert met dit stipendium een experiment in zilver. De selectiecommissie voor toekenning van het stipendium bestaat uit Annelies Krekel, zilverdeskundige en publicist, Marjan Unger, kunsthistorica en publicist en Paul Derrez, galeriehouder en zilversmid.

De resultaten van het stipendium maken deel uit van de collectie eigentijds zilver van het Nederlands Zilvermuseum Schoonhoven.

2013 - Piet Hein Eek
Ongebruikelijke productieprocessen en imperfectie tonen de kracht van zilver.
De Nederlandse ontwerper Piet Hein Eek ontwierp en vervaardigde speciaal voor het Zilvermuseum een zilveren schaal.Ongebruikelijke productieprocessen en imperfectie tonen de kracht van zilver. Hoewel het voor zowel liefhebbers van zilver als liefhebbers van zijn eerdere ontwerpen een verrassing is dat hij nu een product gemaakt heeft van zilver, is de schaal toch een onvervalste Piet Hein Eek. Zijn werk is duurzaam en robuust. Een combinatie van eigenzinnig materiaal gebruik en eenvoudige, soms onverwachte productieprocessen. Dit zie je terug in het ontwerp van de schaal.

2011-‘Ashes to Ashes’ van Richard Walraven

Van asbak naar (familie-)urn.

In de huidige samenleving wordt steeds minder gerookt. Asbakken zijn in onbruik geraakt en worden nauwelijks meer geproduceerd. Zilveren asbakken zijn inmiddels tot cultureel erfgoed te bestempelen. We komen ze nauwelijks meer tegen.

Daarnaast hebben nieuwe gebruiken hun intrede gedaan. Zo kiezen tegenwoordig veel mensen er voor om na hun dood gecremeerd te worden in plaats van begraven. Daar gaan andere rituelen mee gepaard en is het gebruik van urnen toegenomen. En er wordt steeds meer aandacht besteed aan de urn als object. In het ontwerp ‘Ashes to Ashes’ is cultuur uit het verleden en heden verenigd. De asbak (grijs) is het versierende element uit het verleden. De containers zijn zwart en vertegenwoordigen de dood. De houder is wit en vertegenwoordigt het nu.

2010 - “Pièces de Milieu. Tafelstillevens” van Gésine Hackenberg

Hierin beeldt zij letterlijk het scheppend vermogen van de kunstenaar uit. Gésine Hackenberg
laat groenten en fruit groeien van zilver, waarbij de techniek van de galvanoplastiek als een zowel constructief als beeldend proces wordt gebruikt.
De manier waarop men groenten en fruit uit hun schil helpt om op te eten, vertaalt Gésine Hackenberg in modellen van papier. Deze dienen weer als patroon voor de uiteindelijke uitvoering in zilverplaat. De aardappels, peren of bananen arrangeert ze vervolgens in tafelstillevens, daarbij verwijzend naar historische schilderijen en naar de traditie van zilveren pronkstukken.